ΑΡΧΙΚΗ

ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

ΜΑΡΟΚΟ
(MOROCCO)

ΦΕΖ

Πόλη του Μαρόκου και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, με 350.000 κατ. (1996), χτισμένη στις όχθες του ομώνυμου παραπόταμου του Σεμπού, στους πρόποδες του Μέσου Άτλαντα, και στο κέντρο μεγάλων εμπορικών δρόμων. Ιδρύθηκε το 793 από τους Άραβες και ήταν ιερή πόλη των μωαμεθανών. Κατά το 13ο αι. χτίστηκε από τους μωαμεθανούς το τέμενος του Καραουιγίν, όπου στεγαζόταν πανεπιστήμιο. Σήμερα η Φ. είναι μια σύγχρονη πόλη με έντονο τοπικό χρώμα και αρκετά αναπτυγμένη οικονομία, που στηρίζεται στην ύπαρξη ελαφράς βιομηχανίας, κυρίως κατασκευής ειδών διατροφής. Μεγάλη ανάπτυξη παρουσιάζει η βιοτεχνία (αργυροχοΐα, υφαντουργία).

ΜΑΡΑΚΕΣ

Πόλη του Δ. Μαρόκου, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας (πληθ. 1.720.000 -1996 κάτ.) με 360.000 κατ. Βρίσκεται κοντά στον ποταμό Τενσίφτ, στους πρόποδες του Άνω Άτλαντα και είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της χώρας. Ιδρύθηκε κατά τον 11ο αι., όταν το 1062 ο ηγεμόνας Γιουσούφ Μπεν Τασχεφίν έχτισε ένα φρούριο για να μπορεί να ελέγχει τους ορεινούς πληθυσμούς του Άτλαντα. Υπήρξε πρωτεύουσα των Αλμοραβιδών και αργότερα των Αλμοαδών. Από το 12ο αι. και κυρίως μετά την κατάκτηση του Τιμπουκτού γνώρισε νέα εμπορική ακμή. Η παρακμή της άρχισε μετά τη μεταφορά της διοικητικής έδρας στη Φεζ και στη Μεκνές. Το 1912 υποτάχτηκε στους Γάλλους και από τότε άρχισε πάλι να ακμάζει.  

ΤΑΓΓΕΡΗ

Πόλη και λιμάνι του Μαρόκου, στον πορθμό του Γιβραλτάρ. Το κέντρο της βρίσκεται στη συνοικία Μούρις και Κάσμπαχ, γύρω από τις οποίες βρίσκονται τα σύγχρονα οικοδομήματα. Η οικονομία της εξαρτάται από το ελεύθερο (από δασμούς) λιμάνι και την τουριστική κίνηση. Δεν έχει βιομηχανία αξιόλογη, αλλά παράγει σημαντικά χειροτεχνικά έργα. Για να προωθήσει τη βιομηχανική ανάπτυξη, η κυβέρνηση ίδρυσε μια βιομηχανική ζώνη, της οποίας τα εξαγόμενα προϊόντα είναι ελεύθερα από φόρους. Το συγκοινωνιακό δίκτυο της πόλης εξυπηρετείται από σιδηρόδρομους, αυτοκινητόδρομους και αεροπλάνα. Με την Ισπανία συνδέεται με φέρι - μποτ. Κάτοικοι: 312.000 (1996).

ΙΣΤΟΡΙΑ. Πιθανότατα ιδρύθηκε από Φοίνικες, αλλά γνώρισε αλλεπάλληλες κατακτήσεις από Καρχηδόνιους, Ρωμαίους, Βάνδαλους, Βυζαντινούς και Άραβες. Μια περίοδος πορτογαλικής κυριαρχίας άρχισε στα 1471 και συνεχίστηκε μέχρι τη στιγμή που η πόλη δόθηκε στην Αγγλία, ως μέρος μιας βασιλικής προίκας (1661). Η Βρετανία εγκατέλειψε την Τ. το 1684 και από τότε, για 200 και πλέον χρόνια, περιήλθε υπό μαροκινό έλεγχο. Μια σειρά από συμφωνίες, που άρχισαν το 1904 μεταξύ Βρετανίας, Γαλλίας και Ισπανίας έκανε την Τ. τμήμα διεθνούς εδάφους, που ονομάστηκε "Ζώνη της Ταγγέρης". Το καθεστώς της πόλης ήταν ασαφές, αλλά κάτω από το διεθνή έλεγχο η Τ. πρόσφερε ελεύθερο εμπόριο, με ελευθερία συναλλαγών. Εκτός από την ισπανική κατοχή του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, η "Ζώνη της Ταγγέρης" παρέμεινε διεθνής μέχρι το 1956, οπότε αποτέλεσε τμήμα του ανεξάρτητου Μαρόκου. Σήμερα αποτελεί αξιόλογο αλιευτικό κέντρο και έχει αναπτυγμένη καπνοβιομηχανία.

<<προηγούμενο